تغییر بیرونی کافی نیست؛ انقلاب درونی نیز مهم است

نژادیان: در روزهایی که غم بر چهره‌ی شهر نشسته و انسان‌های بی‌گناهی از میان ما رفته‌اند، توجه به نکته‌ای مهم ضروری است. در چنین روزهایی که مردم داغدارند، پیش از هر چیز باید حرمت جان‌ها را نگه داشت و درد همدیگر را فهمید. هیچ تحول و پیشرفتی بدون احترام به انسان‌ها و دوری از نفرت و خشونت ماندگار نخواهد بود.

حتی اگر در یک لحظه همه‌چیز تغییر کند و شرایط ایران و جهان مطابق میل هر شهروندی شود، باز هم قرار نیست از آسمان طلا ببارد؛ زیرا طلا، خود انسان است. تغییرات بیرونی، بدون تحول درونی، دوام چندانی ندارند و دیر یا زود می‌توانند به سوءاستفاده‌ی گروهی دیگر بینجامند.

بی‌تردید، عدالت اجتماعی، سلامت اقتصادی و شفافیت سیاسی بستر رشد فردی و جمعی را فراهم می‌کنند. جامعه‌ای که فرصت‌ها در آن عادلانه‌تر توزیع می‌شود و امید به آینده در آن زنده است، زمینه‌ی شکوفایی انسان‌ها را بیش از پیش مهیا می‌سازد.

اعتراض به فساد و ناکارآمدی وظیفه‌ی همه است. اما هر فرد باید یاد بگیرد که با هم کار کند، مهارت‌هایش را بالا ببرد، مسئول باشد، از خودخواهی و خودبزرگ‌بینی دور شود و فرهنگ کار تیمی را تمرین کند تا هم زندگی خودش و هم جامعه بهتر شود.

در نهایت، آرامش و آینده ایده‌آل فقط با تغییر شرایط ساخته نمی‌شود، بلکه با حفظ انسانیت در روزهای سخت شکل می‌گیرد.

محمدعلی نژادیان

1404/12/03

انتهای پیام/